yola (yoluna) koyulmak

Sonra yola koyuldular. Bir gemiye bindiklerinde o kul gemiyi deldi. Musa “İçindekileri batırmak için mi onu deldin? Sen gerçekten şaşılacak bir iş yaptın!” dedi.

(O kul) “Ben, kuşkusuz ki sen, benimle (birlikteliğe) sabredemezsin demedim mi?” dedi.

Musa “Unuttuğum için beni kınama ve bu işimden dolayı bana zorluk çıkarma.” dedi.

Yine yola koyuldular. Bir erkek çocukla karşılaştılar. O hemen tutup onu öldürdü. Musa “Bir cana karşılık olmaksızın, tertemiz bir cana mı kıydın? Sen gerçekten çirkin bir iş yaptın!” dedi.

(Yine o kul) “Ben sana, kuşkusuz ki sen, benimle (birlikteliğe) sabredemezsin demedim mi?” dedi.

Biz, bahçe sahiplerini imtihana çektiğimiz gibi bunları da imtihana çektik. Hani onlar sabah vaktinde onu (bahçeyi) mutlaka devşireceklerine yemin etmişlerdi.

Hiç istisna da etmiyorlardı.

Ancak onlar uyurken Rabb’inden (gönderilen) bir salgın onun üzerini sardı.

Böylece (bahçe) kapkara oluverdi.

Sabahleyin birbirlerine seslendiler.

"Eğer devşirecekseniz erkenden ürününüze gidin." diye...

Derken, alt perdeden konuşarak yola koyuldular.

“Sakın, bugün orada hiçbir miskin yanınıza sokulmasın.”

Engellemeye güç yetirecekleri zannıyla erkenden gittiler.

Fakat onu (bahçeyi) gördüklerinde "Herhalde yanlış geldik!" dediler.

“Hayır hayır, biz yoksun bırakıldık!”

(İçlerinde) kafası çalışan biri dedi: “Ben size dememiş miydim? (Allah'ı) Tespih edip yüceltmeniz gerekmez miydi?”

"Rabb’imizi tespih ederiz! Doğrusu biz zalimlerdenmişiz." dediler.

Bu kez birbirlerine dönüp birbirlerini kınamaya başladılar.

Dediler ki "Yazık bize! Doğrusu biz azgınlarmışız.

“Belki Rabb’imiz bize bundan daha iyisini yeniden verir. Biz, ancak Rabb’imize rağbet ediyoruz.”

İşte azap böyledir. Ahiret azabı ise elbette daha büyüktür. Keşke bilselerdi.