zarar görmek

Eğer Allah’tan bir zarar görürsen onu kendisinden başka giderecek yoktur. Ve eğer sana bir hayrı dokunursa (bunu da geri alacak yoktur). Onun kuşkusuz her şeye gücü yeter.

İnsan, bir zarar gördüğünde yan yatarak, oturarak veya ayakta durarak bize dua eder fakat biz ondan sıkıntısını kaldırınca, sanki kendisine gelmiş zarardan ötürü bize dua etmemiş gibi geçip gider. İşte, böylece (günlerini) israf edenlere amelleri süslü gösterildi.

Muhakkak ki sizden önce nice nesilleri, “resulleri onlara açık deliller getirdikleri hâlde zulmettikleri ve iman etmedikleri için” helak ettik. İşte mücrim topluma böyle karşılık veririz.

Eğer Allah’tan bir zarar görürsen onu yine ondan başka giderecek yoktur. Eğer senin için bir hayır dilerse onun fazlını da geri çevirecek yoktur. O bunu kullarından dilediğine verir. O, bağışlayıcıdır, merhamet edicidir.

(Kardeşleri Yusuf'un) yanına girdiklerinde 'Ey Aziz! Biz ve ailemiz zarar gördük ve pek değersiz bir sermaye ile geldik. Sen yine de bize tam ölçek ver ve bize ayrıca bağışta bulun. Allah bağışta bulunanları ödüllendirir.' dediler.

Yusuf “Sizler cahilken Yusuf’a ve kardeşine neler yaptığınızı biliyorsunuz değil mi?” dedi.

'Sen gerçekten Yusuf musun, sensin öyle mi?' dediler. 'Ben Yusuf'um!' dedi. 'Ve bu da kardeşimdir. Doğrusu Allah bize lütufta bulundu. Gerçek şu ki kim sakınır ve sabrederse şüphesiz ki Allah, iyilikte bulunanların ecrine zayiat verdirmez.

Size ulaşan her nimet Allah’tandır. Sonra siz bir zarar gördüğünüzde dönüp yalvaracağınız makam da yalnız odur.

Denizde bir zarar gördüğünüzde, Allah’tan başka yalvardıklarınızın hepsi ortadan kaybolur. Allah sizi kurtarıp karaya çıkardığında, hemen ilginizi kesersiniz. Zaten insan nankördür.

Eyüp’ü de (an)! Hani Rabb’ine “Ben bir zarar gördüm, sen merhametlilerin en merhametlisisin.” diye seslenmişti.

İnsanlar bir zarar gördüğünde, Rableri olan Allah’a yönelerek ona yalvarırlar. Sonra Allah onlara bir rahmet tattırdığında, onlardan bir grup hemen Rablerine şirk koşmaya başlarlar.

İnsan, bir zarar gördüğünde, Rabbi’ne yönelerek ona yalvarır. Sonra kendi tarafından ona bir nimet verdiği zaman daha önce ona yalvardığını unutur ve Allah’ın yolundan saptırmak için ona eşler ortaya atar. De ki “Küfrünle sen biraz daha oyalan! Şüphesiz ki sen ateş ehlindensin.”

İnsan, bir zarar gördüğünde, bize dua eder; sonra tarafımızdan ona bir nimet ihsan ettiğimizde, der ki 'Bu, bana ancak bir bilgi(m) dolayısıyla verildi.' Hayır; bu bir fitne (kendisini bir deneme)dir. Ancak çoğu bilmiyorlar.