murat almak

Onu satın alan Mısırlı, hanımına "Bunu hoş tut! Belki bize bir faydası olur veya onu evlat ediniriz." dedi. Böylece biz Yusuf'a, arzda imkân (yetki) verdik. Kendisine sözlerden (rüyalardan) sonuç çıkarmayı (tevil) öğrettik. Allah, emrinde galip olandır lakin insanların çoğu bilmez.

Erginlik çağına erişince, kendisine hüküm ve ilim verdik. İşte biz, muhsinleri böyle ödüllendiririz.

Derken (Yusuf’un) barındığı evin hanımı, onun nefsinden murat almak istedi de kapıları kilit altına alıp “Haydi, gelsene!” dedi. (Yusuf) Allah’a sığınırım, şüphesiz rabbim (kocan) beni hoş tuttu. Gerçek şu ki zalimler (asla) iflah olmaz!” dedi.

Yusuf: “Ben ona saldırmadım, aksine o benden murat almak istedi!” diye kendisini savundu. O an kadının yakınlarından duruma tanıklık eden biri, görüşünü şöyle bildirdi: “Eğer Yusuf'un gömleği önden yırtılmışsa kadın doğru, öbürü yalan söylüyor demektir.

Şehirde birtakım kadınlar, “Aziz’in karısı, (hizmetçisi olan) delikanlıdan murat almak istemiş. Ona olan aşkı bağrını delmiş. Şüphesiz biz onu açık bir sapıklık içinde görüyoruz.”

Vezirin karısı, “İşte sözünü edip hakkında beni yerdiğiniz budur. Şüphesiz ben onun nefsinden murat almak istedim. Fakat o, (bundan) şiddetle sakındı. Emrettiğim şeyi yapmazsa hiç şüphesiz, zindana atılacak ve mutlaka küçük düşürülenlerden olacaktır.” dedi.

(Hükümdar topladığı o kadınlara,) 'Yusuf'un nefsinden murat almak istediğinizde durumunuz neydi?' dedi. Onlar: 'Allah için, haşa!' dediler. 'Biz ondan hiç bir kötülük görmedik.' Aziz (Vezir)in karısı da dedi ki 'İşte şu anda gerçek orta yere çıktı; onun nefsinden ben murat almak istemiştim. O ise gerçekten doğruyu söyleyenlerdendir.'

Onun konuklarından murat almaya kalkıştılar. Biz de gözlerini siliverdik. 'Haydi azabımın ve uyarılarımın tadına varın!' (dedik).