saf bağlamak

And olsun, o saf bağlayıp duranlara (melekler),

Vazgeçirip set çekenlere,

Zikri (Kur’an) okuyanlara,

Gerçekten ilahınız tektir.

Göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunanların Rabb’idir, doğuların da Rabb’idir.

Şüphesiz ki biz, en yakın göğü bir süsle, yıldızlarla süsleyip püsledik.

Göklerde ve yerde ne varsa hepsi Allah'ı tespih etmektedir. O, güçlü olandır; hükmü geçendir.

Ey iman edenler! Yapmayacağınız şeyi neden söylersiniz?

Yapmayacağınız şeyleri söylemeniz Allah indinde büyük bir öfkeye neden olur.

Allah kendi yolunda, (malzemeleri) kenet etmiş (kenetlenmiş) bir bina gibi saf bağlayarak çarpışanları sever.

O, göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabb’idir. Rahman'dır. Hiç kimse ondan bir hitaba malik olamaz.

Ruh (Cebrail) ve meleklerin saf bağlayacakları gün, Rahman'ın izin verdiklerinden başkaları konuşmazlar; (izin verilip konuşan da) doğruyu söyler.

İşte bu, gerçek olan gündür! Artık isteyen Rabb’ine giden bir yola girer.

Biz, gelmesi yakın olan bir azapla sizleri uyardık. O gün gelecek ve herkes, dünyada yapıp ettiği bütün işleri önünde bulacaktır. İşte o zaman inanmayan kimse: “Ah ne olurdu, keşke toprak olaydım!” diyecek.

Hayır! Yer parça parça olup dağıldığı zaman…

Rabb’inin emri gelip melekler saf bağladığı zaman…

O gün cehennem getirilmiştir. İşte, o gün insan, düşünüp hatırlar. Ama hatırlamaktan ona ne (fayda) var?

Der ki "Ah keşke! (Bu ahiret) hayatım için hazırlıklı olsaydım!"