hayrete (hayretlere) düşmek

Sad. Zikir dolu Kur'an'a ant olsun;

Hayır! O kâfirler, burunları Kafdağı’nda, ayrılık içindedirler.

Hâlbuki biz onlardan önce nice nesilleri helak ettik. Tam bu sırada feryat ediyorlardı ama kurtuluş zamanı değildi, (iş işten geçmişti.)

Kendilerine içlerinden bir uyarıcının gelmesinden hayrete düştüler. İnkâr edenler dediler ki "Bu yalancı bir büyücüdür.

İlâhları tek bir ilâh mı yaptı? Doğrusu bu şaşılacak bir şeydir."

İçlerinden önde gelen bir grup ileri atıldı: “Yürüyün, ilahlarınıza karşı bağlılıkta kararlı olun çünkü (sizden) istenen şey budur.

Son dinde bile böyle bir şey duymadık. Bu, uydurmadan başka bir şey değildir.

"Zikir (Kitap) aramızdan ona mı indirildi." Hayır, onlar benim zikrimden şüphe içindedirler! Hayır, onlar henüz azabımın tadına bakmadılar!

Kâf. Şanı yüce Kur’an’a ant olsun.

Hayır, onlara kendilerinden bir uyarıcı gelmesinden hayrete düştüler de o kâfirler, “Bu, tuhaf bir şey!” dediler.

"Biz öldüğümüz ve toprak olduğumuz zaman mı (yeniden diriltilecekmişiz)? Bu uzak bir dönüş (iddiasıdır)."

Şüphesiz biz, toprağın; onlardan neleri eksilttiğini bilmekteyiz. Yanımızda (o bilgileri) koruyan bir kitap vardır.

Doğrusu onlar, hak kendilerine gelince onu yalanladılar. Şimdi ise kafaları bulanmış bir hâldedirler.

Üzerlerindeki göğe bakmıyorlar mı? Biz, onu nasıl bina ettik ve onu nasıl süsleyip püsledik? Onun hiç bir çatlağı yok.

Bu (Muhammed as.), önceki uyarıcılardan bir uyarıcıdır.

O yaklaşmakta olan (kıyamet) yaklaştı.

Onu Allah'tan başka keşfedecek yoktur.

Şimdi siz bu sözden mi hayrete düşüyorsunuz?