düzen vermek (düzene koymak düzene sokmak)
düzen vermek (düzene koymak düzene sokmak) Deyim 1) düzenlemek, dağınıklıktan kurtarmak;
İlgili Deyimler
Deyimin Geçtiği Ayet/Ayetler
O, yeryüzünde olanların hepsini sizin için yaratan, sonra göğe yönelip onlara yedi gök hâlinde düzen verendir. O, her şeyi hakkıyla bilendir.
“Ona düzen verdiğim ve içine ruhumdan üflediğim zaman hemen onun için secdeye varın."
O ki yarattığı her şeyi güzel yaptı. İnsanı yaratmaya da çamurdan başladı.
Sonra onun neslini basit bir sudan yarattı!
Sonra ona düzen verip kendi ruhundan üflemiştir. Size kulaklar, gözler ve kalpler vermiştir. Ne kadar az şükrediyorsunuz!
Hani Rabb’in meleklere demişti: "Ben çamurdan, bir beşer yaratacağım.
Ona düzen verdiğim ve içine ruhumdan üflediğim zaman siz onun için hemen secdeye varın."
Bunun üzerine meleklerin tümü topluca secde ettiler.
Yalnız İblis hariç. O büyüklük tasladı ve kâfirlerden oldu.
(Allah) “Ey İblis! Ellerimle yarattığıma secde etmene engel çıkaran ne idi? Büyüklük mü tasladın yoksa yücelerden mi oldun?” dedi.
Hayır! Kıyamet gününe yemin ederim.
Yine hayır! Sürekli kendini kınayan nefse yemin ederim.
İnsan, bizim kendisinin kemiklerini bir araya getiremeyeceğimizi mi hesap ediyor?
Evet bizim, onun parmak uçlarını bile düzene koymaya gücümüz yeter.
Doğrusu, insan fücur ile geleceğini de berbat etmek ister.
İnsan kendisinin başıboş bırakılacağını mı sanıyor?
(İnsan) akıtılan meninin (spermin) bir kısmından (oluşan) bir nutfe (zigot) değil miydi?
Sonra alakaya (embriyoya) dönüşmüş, (Allah) onu yarattığı (gibi) bir düzene sokmuştur.
Sonuçta ondan erkek ve dişi iki tür var etti.
Bütün bunları yapanın, ölüleri diriltmeğe gücü yetmez mi?
Sizi yaratmak mı daha güçtür yoksa göğü mü? Onu (Allah) bina etti.
Boyunu yükseltti, ona belli bir düzen verdi.
Ey insan! Seni kerim olan Rabb’ine karşı aldatan nedir?
O seni yarattı, bir düzene koydu ve dengeli kıldı.
Seni dilediği herhangi bir surette terkip etti.
Yüce Rabb’inin adını tespih et.
Ki O, yarattı ve düzene koydu.
O, ölçüp biçti ve yol gösterdi.
Yeşil otları çıkardı.
Sonra onu siyah, kupkuru çer çöpe çevirdi.
Ant olsun, güneşe ve onun ışığına!
Onu (güneşi) izlediği zaman aya…
Onu (güneşi) gösterdiği zaman gündüze…
Onu (güneşi) sarıp sarmaladığı zaman geceye…
Göğe ve onu bina edene…
Yere ve onu yayana…
Nefse ve ona düzen verene…
Sonra ona fücur (kötülüğe eğilimi) ve takvayı (sakınmayı) ilham edene.
Bu sayfa yardımcı oldu mu?