tir tir titremek

Kitap ortaya dökülür. Mücrimlerin onun içindekilerden dolayı tir tir titrediklerini görürsün. "Yazık bize! Bu kitaba da ne oluyor ki küçük büyük hiçbir şey bırakmayıp saymış." derler. Yaptıklarını karşılarında bulmuşlardır. Rabb’in hiç kimseyi mağdur etmez.

Ant olsun biz, Musa ile Harun'a takva sahipleri için bir ışık ve bir öğüt olarak Furkan’ı verdik.

Rablerinden gıyaben korkarlar ve onlar saatten (kıyamet) tir tir titrerler.

Kuşkusuz ki biz emaneti göklere, arza ve dağlara arz ettik de onlar onu yüklenmekten geri durdular ve ondan tir tir titrediler. Onu insan yüklendi. Doğrusu o, ne kadar zalim, ne kadar cahildir.

Yaptıkları şeyler (bir bir) önlerine çıkarken zalimlerin, korkudan tir tir titrediklerini göreceksin. İman edip iyi işler yapanlar da cennet bahçelerindedirler. Rablerinin yanında onlara diledikleri her şey vardır. İşte büyük erdem budur.

Şöyle derler: "Biz daha önce ailemiz içindeyken de tir tir titrerdik.”

Doğrusu insan çok huysuz (sabırsız, bencil) yaratılmıştır.

Kendisine bir şer (kötülük) dokunduğu zaman feryadı basar.

Bir hayır dokunduğunda ise (onu paylaşmaz) engel çıkarır.

Ancak namaz kılanlar hariç.

Ki onlar, namazlarını devamlı kılanlar.

Ve onların mallarında belirli bir hak vardır.

Dilencilik edenin ve yoksun kalmışın (hakkı vardır).

Onlar, din gününü tasdik ederler.

Onlar Rablerinin azabından tir tir titrerler.