fayda vermemek

Ve onlar, Süleyman'ın mülkü hakkında şeytanların anlattıklarına uydular. Süleyman küfre düşmedi lakin şeytanlar küfre düştü. Onlar, insanlara sihri ve Babil'deki iki melike -Harut'a ve Marut'a- indirileni öğretiyorlardı. Oysa o ikisi 'Biz, yalnızca bir fitneyiz (sizin için bir sınavız veya ayartıcıyız), sakın küfre düşmeyin.' demedikçe hiç kimseye (bir şey) öğretmezlerdi. Fakat onlardan karı kocayı ayıran -ev bozan- şeyi öğreniyorlardı. Oysa onunla Allah'ın izni olmadıkça hiç kimseye zarar veremezlerdi. Buna rağmen kendilerine zarar verecek ve fayda vermeyecek şeyi öğreniyorlardı. Ant olsun, bunu satın alanın, ahiretten hiçbir payı olmadığını bildiler; kendi nefislerini sattıkları şey ne kötü; bir bilselerdi.

Kimsenin, kimseden hiçbir şey gider(e)meyeceği, Kimseden bir fidyenin kabul görmeyeceği, Kimseye şefaatin fayda vermeyeceği ve kimsenin bir yardım da görmeyeceği bir günden sakının!

“Allah'ı bırakıp size zararı da olmayan, fayda da vermeyen şeylere mi tapıyorsunuz? Oysa Allah işitendir, bilendir.” de.

De ki “Allah'ı bırakıp da bize ne fayda veren ne de zarar veren şeye mi yalvaralım? Allah bizi hidayete erdirdikten sonra çark mı edelim? Tıpkı kendisini doğru yola davet eden arkadaşları, ‘Bizimle gel!' diye seslendikleri hâlde şeytanların aldatmasıyla dünyada yolundan kalmış kimse gibi mi (olalım?)” Yine de ki “Allah'ın hidayeti, gerçek hidayettir ve biz âlemlerin Rabb’ine teslim olmakla emrolunduk.”

Onlar kendilerine meleklerin yahut Rabb’inin veya Rabb’inin bazı ayetlerinin gelmesini mi bekliyorlar? Rabb’inin bazı ayetlerinin geldiği gün, önceden imana gelmemiş veya imanıyla bir hayır işlememiş birinin imana gelmesi artık bir fayda vermeyecektir. De ki "Bekleyin, biz de beklemekteyiz."

Allah'ı bırakıp kendilerine zararı da olmayan, fayda da vermeyen şeylere kul oluyorlar ve "Bunlar, Allah katında bizim şefaatçilerimizdir" diyorlar. De ki "Siz Allah'a, göklerde ve yerde bilmediği bir şeyi mi haber veriyorsunuz?" O, onların şirk koştuklarından, kıyas kabul etmez üstünlükte ve yüceliktedir.

Onlara de ki “Allah dilemedikçe kendi nefsime, bir zararım da olmaz, fayda da veremem. Her toplumun bir eceli vardır. Eceli gelen, bir saat bile olsa arkaya da bırakılmaz, öne de alınmaz.”

Allah'ı bırakıp sana fayda da vermeyen, zararı da olmayan şeye yalvarma. Eğer böyle yaparsan zalimlerden olursun.

(Nuh) “Eğer Allah sizi azdırmayı dilemişse ben size nasihatte bulunsam da nasihatim size fayda vermez. O sizin Rabb’inizdir ve ona döndürüleceksiniz.”

Onlar “Bunu kendisi kurguladı.” mı diyorlar? De ki “Eğer onu ben kurguladıysam cürüm bana aittir. Ben işlediğiniz cürümlerden uzağım.”

Onlar, kendilerine bir karşılık veremediğini, zarar da vermeye fayda da vermeye bir gücünün olmadığını görmüyorlar mı?

O gün, Rahman'ın müsaade ettiği ve sözünden razı olduğundan başkasının şefaati fayda vermez.

“O hâlde, Allah'ı bırakıp da sizlere fayda vermeyen ancak zararı da olmayan şeye mi kul oluyorsunuz?”

Allah'ı bırakıp kendisine zararı da olmayan, fayda da vermeyen şeye yalvarır. İşte bu, derin bir sapıklıktır.

Şöyle de: "Allah'tan ayrı olarak size bir zararı olmayan fayda da veremeyen varlıklara mı tapıyorsunuz? Oysa Allah duyandır, bilendir."

Allah'ı bırakıp kendilerine fayda vermeyen, zararı da olmayan şeye kul oluyorlar. Kâfir de Rabb’ine karşı uğraşıp durmaktadır.

"O gün mallar oğullar fayda vermez."

“Allah’a teslim olmuş bir kalple gelen hariç."

O gün zulmedenlere, özür dilemeleri bir fayda vermez; onlardan (zaten) tarziye vermeleri de istenmez.

"Fetih (ayrıştırma) günü kâfirlere (o gün) iman etmeleri fayda vermez ve kendilerine göz de açtırılmaz." de.

“Ölümden veya öldürülmekten firar ediyorsanız firar size asla fayda vermez. Böyle olsa bile çok az yararlandırılırsınız.” de.

De ki “Allah size bir kötülük dilese sizi Allah’tan koruyacak kimdir? Yahut size bir rahmet dilese… (buna engel olacak kimdir?)” Onlar kendilerine Allah’tan başka hiçbir dost ve hiçbir yardımcı bulamazlar.

Allah, sizden engel olmaya çalışanları ve kardeşlerine “Bize gelin.” diyenleri kesinlikle biliyor. Bunlar, çok azı hariç, sıkıntıya (savaşa) gel(e)mezler.

(Geldiklerinde de) size karşı bencildirler. Korku gelince ölüm baygınlığı geçiren kimse gibi sana, gözleri dönmüş baktıklarını görürsün. Korku gidince de ganimete karşı aşırı düşkünlük göstererek sivri dilleriyle sizi arı gibi sokarlar. Onlar iman etmediler, Allah da onların amellerini daraya çıkarmıştır. Bu, Allah için kolaydır.

Bunlar, düşman birliklerinin gitmediklerini sanıyorlar. Birlikler yeniden gelse bedevi Arapların arasında olmayı, sizinle ilgili haberleri onlardan sormayı isterler. İçinizde olsalardı da çok azı hariç, savaşmazlardı.

Onun katında kendisine müsaade ettiğinin (meleklerin) dışında kimsenin şefaati fayda vermez. Sonunda kalplerinden korku giderilince "(melekler) Rabb’iniz ne söyledi?" derler. "Hakkı…" derler. O yücedir, büyüktür.

Bugün birbirinize fayda da veremezsiniz zararınız da olmaz. Haksızlık edenlere “(Dünyada) yalanlamış olduğunuz ateş azabını tadın!” diyeceğiz.

Ayetlerimiz onlara açık açık okunduğunda "Bu sizi atalarınızın tapmakta olduklarından alıkoymak isteyen bir adamdan başkası değildir." dediler. Yine "Bu (Kur'an), kurgulanmış bir düzmeceden başka bir şey değildir." dediler. Kâfirler, hak kendilerine gelince onun için "Bu apaçık bir büyüden başka bir şey değildir." dediler.

O gün zalimlere özür dilemeleri fayda vermez. İşte, lanet onlar içindir ve yurtların en kötüsü de onlar içindir!

Rahman’ın Zikri’ni kimin gözü görmezse biz onun başına bir şeytan sararız. Artık o, onun ayrılmaz dostudur.

Muhakkak ki bunlar (şeytanlar), onları yoldan çevirirler. Onlar da kendilerinin hidayete erdiklerini sanırlar.

(Arkadaşı) bize (huzurumuza) gelince (şeytana) “Ah, keşke benimle senin aranda iki doğu kadar uzaklık olsaydı; sen ne kötü arkadaşmışsın!” diyecektir.

(Yakınmanız) bugün size fayda vermeyecek. Çünkü zulmettiniz. Şüphesiz ki siz, azap çekmede müştereksiniz.

Kıyamet günü, akrabanız ve çocuklarınız size fayda vermez. Allah aranızı ayırır. Allah, yaptıklarınızı görmektedir.

Din (hesap) gününü de yalanlardık.

Sonunda yakîn (ölüm) kapımıza dayandı.

Artık şefaatçilerin şefaati (görevli meleklerin yardımı) onlara (mücrimlere 74/41) fayda vermez.